Van grijze stenen naar groene oase
Ooit was de binnenplaats een kale plek met tegels, een fontein en vier dakplatanen. Remco en collega Anton de Ruiter (grondlegger van de vergroening op Windesheim) wilden er iets nieuws van maken: een tuin die leeft, leert en inspireert. Samen met Anno 2000, een specialist in groene schoolpleinen, ontwierpen ze een biodiverse tuin waar natuur en educatie samenkomen.
Hergebruik en duurzaamheid
Bij de aanleg werd niets verspild:
- Oude tegels, hout en plantenresten kregen een tweede leven.
- De fontein en tuinbanken vonden via Marktplaats een nieuwe bestemming.
- Alleen de stenen voor de nieuwe muurtjes waren “nieuw” – en zelfs die begonnen aan hun tweede leven.
Slim omgaan met regenwater
Om wateroverlast te voorkomen, werden regenpijpen afgekoppeld van het riool. Het regenwater stroomt nu naar een vijver, waar het langzaam in de grond infiltreert. Dankzij keersluizen kan overtollig water toch nog worden afgevoerd als dat nodig is.
Een tuin die leeft
De tuin groeit en verandert elk seizoen. In de zomer is de bodem bedekt met bloemen, kruiden en inheemse planten. Zelfs vogels, zoals de putter, hebben hun weg ernaartoe gevonden. De tuin biedt ruimte aan natuur én aan studenten die er leren, ontspannen of gewoon even genieten.
Inspiratie en betrokkenheid
Remco ziet de tuin als een leerplek voor bewustwording: een plek waar studenten nadenken over duurzaamheid, keuzes en verantwoordelijkheid. Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk — collega’s boden spontaan aan om het onderhoud samen te doen.
Toekomstplan: binnenkort komt er een informatiebord dat uitlegt hoe de tuin is opgebouwd en hoe bezoekers hem kunnen ‘lezen’. Misschien met drie snoeischaren eronder en een bordje: “Collega’s en studenten – dit is de opdracht van de week.”
De biodiversiteitstuin van Windesheim laat zien hoe één idee kan uitgroeien tot een inspirerende plek vol leven, samenwerking en duurzaamheid.